Nederland

Thuis

Zo ben je de ene week nog in de outback van Australië, midden in de natuur, zonder internet en tussen de dieren. Zo sta je de week erna weer in het kloppend hart van Twente: Borne. Niet alleen niet de verwachting, maar ook tegen mijn zin. Hoewel het mijn keus is geweest om naar huis te gaan, voelt het als een gedwongen keus. Er was namelijk geen keuze. Want als je niet kunt rondreizen, als je niet meer in een hostel mag inchecken, dan kun je niet anders dan weggaan. Voor zover ik nu weet, heb ik de beste beslissing gemaakt die ik met alle informatie heb kunnen maken. Maar ik weet zeker dat als het weer kan, ik het eerste vliegtuig in stap die richting, tsja, richting het buitenland gaat. Want voor mij is dit avontuur nog niet ten einde.

Eindelijk op Schiphol, waar Corine mij ophaalt

Ook al stond thuiskomen niet op mijn planning, heeft het ook wel iets heel goeds: mijn familie! Na vier maanden kan ik ze eindelijk een knuffel geven. Op anderhalf meter afstand dan. Dat dan wel weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *